Windu.be Blog

Eindelijk de stap naar een SSD gemaakt? Met een paar simpele trucs zorg je ervoor dat Windows XP, Vista én 7 nóg beter werken op je nieuwe disk. We laten zien hoe.

Hoewel de SSD de traditionele taak van de harde schijf overneemt en door het besturingssysteem in feite ook gewoon als harde schijf wordt gezien, is de interne werking van een SSD compleet anders dan van zijn voorloper. Veel van de vreemde eigenschappen van een harde schijf zijn verdwenen. Zo heeft een SSD overal een constante snelheid, terwijl harde schijven aan de buitenste rand (aan het begin van de opslagcapaciteit) een hogere doorvoersnelheid bieden dan aan de binnenste rand (het eind van de opslagcapaciteit). En waar een harde schijf een relatief hoge access time ofwel toegangstijd heeft, is die bij een SSD juist verwaarloosbaar. Besturingssystemen zijn in de regel geoptimaliseerd voor conventionele harde schijven en hebben een groot aantal trucs aan boord om de snelheid daarvan te verbeteren. Pas bij Windows 7 heeft Microsoft de eerste stappen gezet om een SSD anders te benaderen dan een harde schijf. Veel van de genoemde trucs die de prestaties van het systeem bij een normale harde schijf verbeteren, kunnen bij een SSD juist een nadelig effect hebben. Vandaar dat het slim is om na de aanschaf de instellingen van het besturingssysteem na te lopen ten einde de prestaties van je SSD te optimaliseren.

SSD Tweaker
De verschillende instellingen die we gaan aanpassen zijn op diverse plekken binnen Window te benaderen: voor de één moet je het register induiken, voor de andere het services configuratiescherm en voor weer een ander moet je terecht in de device manager (apparaatbeheer). Om een en ander een stuk eenvoudiger te maken heeft een gebruiker van het OCZ Forum een handige utility gemaakt, de SSD Tweaker. Downloaden kan hier. Hiermee heb je directe toegang tot alle verschillende instellingen. Het programma werkt onder Windows XP, Vista en Windows 7, alle zowel in 32-bit als 64-bit versie. De verschillende tweaks zijn onderverdeeld in zaken die onder Windows XP en Vista werken en zaken die alleen onder Windows 7 werken.

Voor Windows 7 gelden in feite dezelfde tweaks als voor Vista, maar er is een belangrijk verschil. Wanneer je Windows 7 vers installeert op de SSD, wordt dat herkend en wordt een aantal van de besproken zaken, zoals het uitschakelen van defragmentatie, al direct door Windows zélf geregeld. Hoe dan ook kan het geen kwaad om nog eens handmatig alle zaken na te lopen. Slechts één aspect van Windows 7 is in Windows Vista of XP niet handmatig te configureren: de ondersteuning voor het TRIM commando. Om die reden blijft het voor bezitters van een SSD slim om over te stappen naar de nieuwe Windows versie. Let wel: op het moment van schrijven bieden slecht een beperkt aantal SSD’s ondersteuning voor het TRIM-commando: Intel en OCZ hebben voor een gedeelte van hun assortiment firmware updates beschikbaar.

SSD Tweaker, een onmisbare tool voor wie een SSD heeft aangeschaft.

Prefetching

De belangrijkste zaken die je direct kunt uitschakelen zijn de Windows Prefetcher en Superfetch. De eerste technologie stamt uit de tijd van Windows XP en zorgt ervoor dat vaak gebruikte bestanden in het geheugen worden geladen zodat ze zeer snel te benaderen zijn. Superfetch, beschikbaar vanaf Windows Vista, gaat nog een stapje verder: deze technologie analyseert hoe je je PC gebruikt en gaat op basis daarvan bepaalde bestanden alvast inladen. Als je bijvoorbeeld bijna iedere keer als je je computer opstart direct Outlook opstart, zal Superfetch ervoor zorgen dat deze programmabestanden worden gecached.

Bij SSD’s heeft het vooraf inladen van bestanden echter vrijwel geen effect, aangezien de moderne disks een verwaarloosbare toegangstijd hebben. Sterker nog, prefetching vertraagt dan zelfs de boel, aangezien de schijf vaker wordt aangesproken dan nodig. Voor het uitschakelen voorkom je niet alleen onnodig schijfgebruik, maar spaar je je ook nog eens geheugen uit.

Uitschakelen kan in SSD Tweaker voor zowel bij Windows XP & Vista Prefetcher als bij Windows Vista Superfetch voor Disabled te kiezen. Je kunt het echter ook handmatig doen door een aanpassing in het register. Start hiervoor de register editor (Start -> regedit) en klik door naar deze map: HKEY_LOCAL_MACHINE, System, CurrentControlSet, Control, Session Manager, Memory Management, PrefetchParameters. Dubbelklik vervolgens op de sleutels EnbalePrefetcher en EnbaleSuperfetch en geef beide de waarde 0.

Prefetching en Superfetch kun je uitschakelen via het register.

Large System Cache

Een tweede eigenschap van alle Windows versies die je kunt uitschakelen, is de zogenaamde Large System Cache. Windows gebruikt standaard zoveel mogelijk van het beschikbare RAM-geheugen om eenmaal geopende bestanden tijdelijk in op te slaan voor het geval dat ze opnieuw benodigd zijn. Wederom is het zo dat wegens de supersnelle toegangstijd van SSD’s de baten van deze cache niet meer tegen de kosten opwegen. Door deze filesystem cache uit te schakelen blijft er meer geheugen beschikbaar voor programma’s, die daardoor sneller kunnen werken.

De large system cache kun je in SSD Tweaker uitschakelen door het vinkje voor de naam weg te halen. Opnieuw is het ook mogelijk om dit in het register aan te passen. Ga daarvoor naar de map HKEY_LOCAL_MACHINE, System, CurrentControlSet, Control, Session Manager, Memory Management en zet de sleutel LargeSystemCache op 0.

Niet defragmenteren

Conventionele harde schijven zijn aan het begin van hun capaciteit sneller dan aan het eind. Daarnaast hebben ze de vervelende eigenschap dat wanneer een bestand verdeeld staat over verschillende fysieke plekken op de harde schijf, het openen van het bestand lang kan duren omdat je meerdere keren last hebt van de toegangstijd van de schijf. De oplossing is defragmenteren: tijdens dit proces wordt alle data zo veel mogelijk naar het begin van de schijf verplaatst en worden bestanden waar mogelijk niet langer versnipperd op de schijf geplaatst. Een wondermiddel voor conventionele harde schijven, maar desastreus voor SSD’s. Het veelvuldig verplaatsen van data tijdens defragmenteren zorgt voor onnodige schrijfacties, en dat is iets waar SSD’s allergisch voor zijn: niet alleen vermindert veel schrijven de levensduur van SSD’s, ook zorgt het ervoor dat ze onderhuids ‘vol’ lopen, wat een nadelig effect heeft op de prestaties.

Windows Vista en Windows 7 voeren standaard op de achtergrond defragmentatie werkzaamheden uit. Gelukkig is 7 slim genoeg om, wanneer bij installatie een SSD wordt herkend, dit uit te schakelen. Het kan echter geen kwaad om dat handmatig te controleren. Het hiervoor bestande instellingenpaneel open je door in SSD Tweaker op de knop Windows Defrag te klikken. De andere methode is klikken op Start -> Computer, daarna met de rechterknop op je SSD drive, dan Properties en tenslotte in het tabblad Tools klikken op Defragment Now.

In het nu verschijnende scherm klik je op Configure schedule en verwijder in het daarna verschijnende scherm het vinkje voor Run on a schedule. Op deze manier is het automatisch defragmenteren van je schijven uitgeschakeld.

Automatisch defragmenteren maakt conventionele harde schijven sneller, maar heeft een averechts effect op SSD’s. Uitschakelen dus!

Onnodig schrijven

Er zijn meer onnodige schrijfacties die je kunt vermijden. Standaard schrijft het NTFS-bestandssysteem iedere keer wanneer je een bestand opent de huidige datum weg naar het bestandssysteem. Op die manier kan software bepalen wanneer een bepaald bestand voor het laatst is gebruikt. In de praktijk maakt op enkele backuppakketten na vrijwel geen enkele software er gebruik van, terwijl wel iedere keer als je een bestand opent een schrijfactie wordt uitgevoerd. Uitschakelen kan in SSD Tweaker door het vinkje voor Enable File Date Stamping te verwijderen. Als je doet, controleer wel even of je backup software nog naar behoren werkt. Wie gebruik maakt van Windows Home Server als backup oplossing kan het overigens veilig uitzetten.

Een optimalisatie uit de serie ‘alle kleine beetjes helpen’ is het uitzetten van het maken van 8.3 bestandsnamen bij elk bestand dat wordt aangemaakt. Deze 8.3 bestandsnamen worden alleen nog gebruikt door 16-bit software, welke vrijwel uitgestorven is. Uitschakelen brengt het aantal schrijfacties naar de SSD weer een beetje terug. Het vinkje voor de optie Ntfs 8.3 Name Creation weghalen in SSD Tweaker is voldoende om het uit te schakelen.

Zoek index

Verder bestaat er een aantal tweaks die je naar eigen inzicht wel of niet kunt uitvoeren. Allereerst is het in sommige gevallen slim om Windows’ search indexer uit te schakelen. Deze service, die op de achtergrond draait, indexeert constant alle bestanden op de harde schijf en maakt daar een bibliotheek van aan zodat er snel gezocht kan worden. Doordat SSD’s razendsnel zijn gaat zonder index zoeken echter vrijwel net zo snel en mis je door het uitschakelen van de service de extra schijfactiviteit en de onnodige schrijfacties. Er zijn echter ook redenen om de indexer inschakeld te houden: ondermeer zoeken in Microsoft Outlook gaat véél sneller daardoor, ook bij een SSD. Het is dus even experimenteren.

Uitschakelen kan in SSD Tweaker door het vinkje weg te halen voor Windows XP Indexing Service of voor Windows Vista Indexing Service. Die laatste optie geldt ook voor Windows 7. De andere methode is het services controlepaneel te openen (Start -> services), omlaag te scrollen naar Windows Search, dubbelklikken en in het volgende scherm Startup type op Disabled zetten.

Je systeem wordt sneller als je search indexing uitschakelt, maar ondermeer zoeken in Microsoft Outlook wordt dan wel trager.

System restore en hibernation

Twee andere optimalisaties met voor en nadelen zijn het uitschakelen van system restore en hibernation. Met het uitschakelen van deze zaken win je overigens voornamelijk extra schijfcapaciteit op relatief kleine SSD’s. Voor de prestaties zijn deze niet van belang.

Dankzij system restore wordt er een herstelpunt aangemaakt iedere keer wanneer je nieuwe hard- en software installeert. Dat kan in sommige gevallen problemen mooi oplossen, maar de herstelpunten nemen ook veel ruimte in op de relatief kleine SSD’s. Het instellingenpaneel waar je dit kunt uitschakelen benader je door in SSD Tweaker op System Restore te klikken. De handmatige methode is Start, rechter muisklik op Computer, Properties, Advance system settings, het tabblad System Protection en tenslotte de knop Configure. Selecteer in dit venster Turn off system protection.

Een andere Windows functionaliteit die én veel ruimte op de schijf inneemt én veel schrijfactiviteit bezorgt is hibernation. Bij het in slaapstand brengen van de PC maken Vista en Windows 7 voor de zekerheid een dump van het geheugen op de harde schijf. Mocht de stroom uitvallen (of bij een laptop de accu leegraken) dan is het daardoor nog altijd mogelijk om het systeem terug te brengen naar de vorige staat. Uitschakelen doe je als volgt: Start, “cmd”, rechter muisklik op het cmd icoon, Run as Administrator. In de nu volgende DOS-prompt voer je dit commando in: powercfg -h off. Later weer inschakelen gaat uiteraard via het commando powercfg -h on. Je bespaart je net zoveel schijfcapaciteit als je RAM-geheugen in je PC hebt.

Wie niet bang is voor mogelijke problemen na het installeren van nieuwe hard- of software kan ruimte besparen voor system restore uit te schakelen.

Conclusie

Een aantal optimalisaties moet je eigenlijk direct uitvoeren na het installeren van een SSD; het ingeschakeld houden van prefetching, Superfetch en automatisch defragmenteren heeft immers meer nadelen dan voordelen. Andere optimalisaties kunnen het systeem ook versnellen, maar hebben ook weer enige nadelen. Door de tips in dit artikel op te volgen kun je er in ieder geval voor zorgen dat Windows optimaal functioneert op je SSD!

Maak uw @Home internet toegang veilig is voor de kleintjes en wat minder kleine personen. Doe het voor gratis, doe het in een uur. Een stap voor stap uitleg.

Deze tutorial zal je laten zien, hoe je een van commerciële kwaliteit web content filter kunt opzetten,  om ongewenste inhoud te blokkeren in de zoekmachines, zoals porno, slechte woorden, illegale drugs, en nog veel meer.

Het forceert Google en andere zoek sites in “safe search”. We zullen met behulp DansGuardian “een bekroonde Open Source web content filter …. Het filtert de werkelijke inhoud van pagina’s, gebaseerd op vele methoden, met inbegrip zinsdeel zoekwoorden, PICS filtering en URL-filtering. Het is niet louter filteren op basis van een verboden lijst van sites, zoals mindere volledig commerciële filters. “

DansGuardian draait op Linux en diverse andere niet-Windows-besturingssystemen, maar deze tutorial zal u tonen, hoe u DansGuardian kunt laten draaien op Windows met behulp van een gratis VMware virtuele server, met een GRATIS pre-built Ubuntu linux / DansGuardian SquidAppliance.

Je hebt nodig:

1) Windows-computer – bij voorkeur een server, maar zal ook werken op niet server systemen.
2) VMWare Server (gratis) (download)
3) SquidAppliance 3.0 (gratis) (download)

Deze tutorial gaat er vanuit dat u een Windows-computer beschikbaar hebt en deze aangesloten is op het @Home netwerk.

Wat je gaat doen:

1) Installeer Vmware-server op de Windows-machine.
2) Installeer de SquidAppliance 3.0 op de VMware server.
3) Upgrade van DansGuardian SquidAppliance
4) Upgrade de Webmin bedieningspaneel voor de nieuwe DansGuardian versie.
5) Configureer de DansGuardian filter instellingen.

6) Stel de browsers van uw gebruikers in om de nieuwe proxi- filter te gebruiken.

 

Dit is geen “transparante proxy”. Transparante proxy vereisen geen veranderingen in browsers van uw gebruikers, deze vragen extra configuraties en/of routers met Web Cache Communication Protocol (WCCP). Deze tutorial heft geen betrekking op deze onderwerpen. We zullen ons concentreren op eenvoudig, snel, doeltreffend en gratis.

Beginnen met het installeren van de software:

Download en installeer de VMware Server op de Windows machine.
Download en unzip de SquidAppliance.
Kopieer de uitgepakte map naar de Squid VirtualMachines map.

Inloggen op de VMware Server met dezelfde gebruikersnaam en wachtwoord als administrator account op uw computer.

 

Voeg de SquidAppliance virtuele  server toe aan de Vmware  Server en start de SquidAppliance virtuele machine. Klik op het tabblad Console en vervolgens het zwarte gedeelte van het scherm om de Squid Vmware remote console te openen.

Inloggen en netwerkconfiguraties instellen.

User login = user
Pass = pass2cng

Type: sudo vim /etc/network/interfaces
Dit geeft je root / admin privileges om de configuratie van uw SquidAppliance netwerkinstellingen te bewerken. Wijzig de regel met “DHCP” naar static en typ in je netwerk instellingen. Dit zijn bijvoorbeeld netwerk adressen. Vul de juiste adressen voor uw network in.

iface eth0 inet static

Address = 192.168.1.5
Netmask = 255.255.255.0
Network = 192.168.1.0
Broadcast = 192.168.1.255
Gateway = 192.168.1.1

Als u klaar bent drukt u op “Esc” en type je :wq om te stoppen.
Dit zal uw wijzigingen opslaan en afsluiten.
U moet nu het netwerk opnieuw opstarten, om uw nieuwe instellingen toe te passen.
Type: sudo /etc/init.d/networking restart

Open met een webbrownser, SquidAppliance bedieningspaneel “webmin”, 
https://192.168.1.5:10000
Dit is het network adres dat u hier boven hebt configureerd en poort 10000 waar Webmin op luistert.
User = user
Pass = pass2cng

 

Neem een snelle blik op de “servers” link en klik op DansGuardian; nemen nota van de huidige opties op het bedieningspaneel. Ze zullen veranderen als we DansGuardian en zijn WebMin module upgraden.

 

Upgraden DansGuardian.

De nieuwere versies hebben de mogelijkheid om Google Safe Search af te dwingen en instellingen te blokkeren zodat gebruikers deze niet kunnen wijzigen.

Ga terug naar de VMware remote console
Type: sudo apt-get update Dit zal de upgrade download bronnen update.
Type: sudo apt-get install dansguardian Dit installeert een geüpgrade versie van dansguardian.

Download en installeer de nieuwe Webmin-module voor DansGuardian.

De vorige versie is onverenigbaar met de nieuwe functies van DansGuardian.
Download de nieuwe module op uw bureaublad (windows machine)
Download

Ga naar WebMin > webmin configuration > webmin modules > from uploaded file > blader naar het bestand op uw bureaublad (windows machine).
Installeer de module.

Configureer dansguardian.conf

In WebMin > Servers > DansGuardian module , klik View / Edit System-Wide Base config.
Scroll naar beneden en klik “Manual Edit“.

Verwijder de lijn “UNCONFIGURED – Please remove this line after configuration “ Verwijder deze lijn anders start dansguardian niet op.
Verwijder de lijn (verwijder # teken) voor aan de lijn #Filtergroups=1 . Dit kan al gebeurd zijn, kijk toch maar om er zeker van te zijn.

Ga naar View / Edit a filter groups lists.

Zoek en Klik:   /etc/dansguardian/lists/urlregexplist.

Forceer Google strik veilig zoeken.
Haal het # voor de Google en Yahoo herschrijven urls weg. Dit forceerd het veilig zoeken voor zoekopdrachten, inclusief afbeeldingen voor deze zoekmachines.

Test de Filter.
In Internet Explorer ga naar Extra’s > Internet Opties >  Verbindingen > LAN-instellingen. Vink Gebruik proxyserver, vul bij adres 192.168.1.5 in, bij poort 8080,  vink “bypass proxy voor lokale adressen” aan .

Vergeet niet, dit  is het adres van de server-instellingen.

Sluit Internet Exlorer af en start deze opnieuw op en test een paar zoekopdrachten.

KLAAR.

Notas:

Dit is een krachtige web filter, maar een zwakke opstelling. Zo makkelijk als het was om de proxy-instellingen op de browsers in te stellen, is het even gemakkelijk voor iemand om ze te veranderen. U kunt dit bemoeilijken met desktop-register instellingen of  Group policy server instellingen die het verbergen of uitschakelen van de tabbladen voor het veranderen van deze instellingen mogelijk maken .

IE7 Enable / Disable Tools Internet Options registry fix (download )

Natuurlijk kan iemand beperkingen omzeilen met behulp van een portable browser op een USB-drive. Met deze punten in het achterhoofd,  kan deze setup nog steeds zeer nuttig zijn voor jonge kinderen.

 

Aangezien uw virtuele machine  een statisch adres heeft, kunt u best een reservatie maken voor dit adres op uw DHCP-server, om zo conflicten te voorkomen.

 

Vergeet niet om de standaard wachtwoorden te wijzigen voor de Ubuntu / Squid virtuele machine.

Stel de Virtual Machine in voor Autostart:

Log in op VMware Server, in het linker deelvenster klik op uw VMserver.

Aan de rechterkant klik op “Edit Virtual Machine startup / shutdown-instellingen”.

Commando’s voor het instellen van gebruikers en wachtwoorden op de Ubuntu / Squid Virtual Machine:
Instellen Password voor  ROOT gebruiker: sudo passwd root
Veranderen  password voor  ’user’: sudo passwd user

Nieuwe gebruiker  en  password instellen:
sudo adduser yourname
sudo passwd yourname

Webmin passwords en gebruikers kan je instellen in het  Webmin control panel.

SUCCESS!

Stel, u wilt ook de overstap maken naar een Mac, maar u wilt daarnaast ook Windows blijven gebruiken? Dat kan, zonder dat u een Windows-computer nodig hebt. We bespreken twee manieren om dit voor elkaar te krijgen. Elk met zijn eigen voor- en nadelen.

Pc en Mac, voor veel mensen zijn het nog twee gescheiden werelden. Dat is niet helemaal terecht. Apple is namelijk een paar jaar geleden overgestapt op Intelprocessors – waarop ook Windows draait – en sindsdien is het mogelijk Windows op een Apple-computer te draaien. Concreet betekent dit dat u iedere Mac die niet ouder is dan vier jaar, gewoon kunt voorzien van Windows. Dat wil niet zeggen dat u van uw Mac een Windowscomputer maakt, maar dat u Windows én Apple’s eigen besturingssysteem Mac OS X op één computer draait. Het voordeel daarvan is natuurlijk dat u geen tweede pc of laptop hoeft aan te schaffen als u met beide systemen wilt werken. Het is zelfs mogelijk Mac OS X en Windows tegelijk te draaien, zodat u uw documenten en andere bestanden in beide omgevingen kunt gebruiken.

Waarom Windows op een Mac?

Waarom zou u eigenlijk Windows op een Mac willen draaien? U kiest toch bewust voor het ene of het andere systeem, en bovendien zijn voor Windows en voor de Mac grofweg dezelfde programma’s beschikbaar? Da’s waar, maar er zijn ook situaties denkbaar waarin het handig is om met beide systemen te werken. Misschien hebt u een Microsoft Officelicentie, met programma’s als Access en Outlook, die (nog) niet in Office voor de Mac zitten. Of u hebt Internet Explorer – die niet bestaat voor Mac OS X – nodig om bepaalde sites te kunnen benaderen. Ook bepaalde spellen zijn er alleen in een Windows-versie. Een andere mogelijkheid is dat u en uw partner dezelfde Mac willen gebruiken, maar dat een van u beiden liever onder Windows wil werken. Voor programmeurs en ontwikkelaars die hun werk in verschillende omgevingen moeten testen, is de mogelijkheid meer systemen op één computer te draaien natuurlijk helemaal ideaal.

Twee manieren

Er zijn twee verschillende methoden om Windows op een Mac te draaien. In ieder geval hebt u (al dan niet gratis) software nodig. Daarnaast moet u, het zal u niet verbazen, over een volledige versie van Windows beschikken die u nog op een computer mag installeren. Bij de eerste methode installeert u Windows op zo’n manier dat u bij het opstarten van de Mac telkens de keuze hebt tussen Mac OS X en Windows. U werkt dan dus met het ene systeem óf met het andere. De Mac stelt al zijn processorkracht beschikbaar aan het  besturingssysteem dat op dat moment draait. Wilt u vervolgens weer met Mac OS X werken, dan moet u de Mac dus opnieuw starten. Wilt u alle prestaties van Windows optimaal benutten, bijvoorbeeld omdat u games speelt, dan is dit de ideale methode, al is het de lastigste van de twee methoden en neemt het de meeste tijd in beslag. U hebt hiervoor het programma Boot Camp nodig, dat al op de Mac is geïnstalleerd. Bij de tweede methode, ‘virtualisatie’ genoemd, draait u Windows én Mac OS X naast elkaar. Dat wil zeggen, u installeert onder Mac OS X een programma dat een Windows-computer nabootst. Overigens kunt u binnen zo’n virtualisatieprogramma ook andere besturingssystemen installeren, bijvoorbeeld Linux. Dit lijkt misschien een minder geschikte oplossing, maar het zal u waarschijnlijk verbazen hoe goed en snel Windows op deze manier naast OS X draait, compleet met beeld, geluid en ondersteuning van programma’s en apparaten. Bovendien is het heel makkelijk om bestanden en mappen tussen Windows en Mac OS X uit te wisselen.

Opstarten onder Windows óf Mac OS X

Voor de eerste methode die hiervoor is besproken, hebt u het programma Boot Camp nodig. Dit is een onderdeel van Mac OS X en kost u dus niets. Het enige wat u nodig hebt, is een geldige versie van Windows. De methode is wel wat ingewikkelder dan virtualisatie, waarover u verderop meer leest. Gaat u met Boot Camp aan de slag, maak dan in ieder geval altijd van tevoren een backup van uw systeem op een externe schijf. De meest logische manier om dit te doen is via het programma Time Machine.

Hebt u nog niet eerder een reservekopie van uw systeem gemaakt, dan kan het maken van een backup enkele uren duren. Boot Camp start u door in de Finder naar Hulpprogramma’s te bladeren en Boot Camp-assistent te starten. In het eerste venster ziet u de optie
‘Druk installatie- en configuratiegids af’. Dat is geen overbodige luxe. Het gaat om een flink document, maar het kan geen kwaad dit af te drukken. Wanneer u eenmaal met Boot Camp aan de slag gaat, kunt u er namelijk niet meer bij. In Boot Camp moet u aangeven welk gedeelte van uw harde schijf u aan de te installeren Windows-versie wilt toewijzen. 16 GB is het minimum, wilt u zware Windows-programma’s draaien, dan is meer schijfruimte nodig.

In de volgende stappen installeert u Windows. Het is aan te raden van tevoren uw randapparatuur, zoals de printer en de iPod los te koppelen. Houd naast de installatie-dvd van Windows ook de dvd van Mac OS X bij de hand. Die hebt u nodig om de programma’s te installeren die zorgen dat Windows overweg kan met het toetsenbord en de muis van de Mac. Wanneer u na installatie de Mac de eerstvolgende keer start, houdt u de Alt-toets ingedrukt om het startmenu te zien. Selecteer hier OS X. Via Systeemvoorkeuren klikt u onder ‘Systeem op Opstartschijf’. Hier kiest u het besturingssysteem waarmee u standaard wilt starten. Als u dat wilt, kunt u uw Mac dus standaard starten met Windows!

Windows naast Mac OS X: virtualisatie

Wilt u Windows en Mac OS X naast elkaar draaien, dan is virtualisatie de oplossing. Hoewel de Mac niet geheel wordt overgenomen door Windows, werkt deze methode erg goed. Er zijn verschillende programma’s voor virtualisatie. De meest geavanceerde zijn Parallels (www.parallels.com) en VMware Fusion (www.vmware.com/products/fusion). Deze zijn voor respectievelijk 70 en 80 dollar te koop, maar van beide programma’s is een gratis testversie te downloaden. Een alternatief is VirtualBox van Sun Microsystems (www.virtualbox.org). Dit programma is gratis en biedt voor de meeste gebruikers voldoende mogelijkheden. Het grootste nadeel dat wij tegenkwamen, was dat het niet mogelijk was bestanden en mappen van Windows naar het bureaublad of de Finder in Mac OS X te slepen. Het klembord werkt overigens wel, maar dan alleen voor het knippen/kopiëren en plakken van tekst. In dit voorbeeld laten we VirtualBox zien. De andere twee programma’s werken op een vergelijkbare manier).

Wanneer u VirtualBox voor het eerst start, ziet u een overzicht van virtuele machines, dat nu nog leeg is. Door op Start te klikken, installeert u een nieuwe virtuele machine. Hierna volgt een wizard waarin u stap voor stap aangeeft welk besturingssysteem u wilt installeren, of u een virtuele schijf wilt aanmaken (dat is de handigste optie in dit geval) en hoeveel schijfruimte u voor Windows
vrij wilt maken. Overigens kunt u deze instellingen later altijd nog aanpassen. Let op: u moet één instelling handmatig aanpassen, anders lukt de installatie van Windows niet. Klik in het hoofdvenster op Opslag, selecteer uw harde schijf en zorg dat het selectievakje Doorgeven is geselecteerd (zie schermafbeelding).

Hebt u alle stappen doorlopen, dan kunt u Windows installeren. De installatie vindt plaats binnen een venster onder OS X. Binnen dit venster werkt u ook met Windows. Als alles goed is verlopen, hoeft u geen stuurprogramma’s meer te installeren. Beeld, geluid en aangesloten apparaten, het werkt gewoon. Mocht iets toch niet naar wens werken, dan zoekt u in het hoofdvenster van VirtualBox de betreffende optie en kijkt u of u deze handmatig kunt aanpassen.

Windows op uw Mac, kan dat?

Alle recente Macs hebben een Intel-processor en zijn daarmee automatisch geschikt voor het draaien van Windows. Daarnaast hebt u 1 GB geheugen nodig. Voor de 64 bit-versie van Windows is 2 GB noodzakelijk. Zeker weten of uw Mac geschikt is? Klik op het appeltje linksboven in de menubalk en klik vervolgens op Over deze Mac.

Printers, camera’s, toetsenbord?

Hebt u Windows op de Mac geïnstalleerd, dan wilt u natuurlijk ook graag uw Mac-toetsenbord, uw printer en andere apparatuur zoals uw camera of uw mp3-speler kunnen gebruiken. Omdat deze apparaten maar naar één besturingssysteem ‘luisteren’, moet u aangeven dat u er in Windows mee wilt werken.

Installeert u Windows onder Boot Camp, dan moet u de stuurprogramma’s van uw usbapparatuur installeren. Wanneer u een programma voor virtualisatie gebruikt, moet u in dit programma per apparaat aangeven dat u het onder Windows wilt gebruiken. U kunt een Mac-toetsenbord gewoon onder Windows gebruiken. De Cmd-toets rechts van de spatiebalk vervult de functie van de Windows-toets. In een virtuele omgeving, neemt Windows het toetsenbord over. Via een bepaalde toets, afhankelijk van de virtuele omgeving, keert u terug naar de Mac-omgeving. Onder VirtualBox bijvoorbeeld, is dat de Cmd-toets links van de spatiebalk.

Conclusie

Windows op een Mac, het kan en het heeft voordelen. Zo hoeft u geen tweede pc erbij te hebben om zowel Windows als Mac OS X te draaien. Virtualisatie is een verrassend eenvoudige methode om Windows naast het besturingssysteem op de Mac uit te voeren. Zo hebt u het beste van beide werelden direct onder handbereik. Met een beetje goed toegeruste Mac zult u op deze manier prima onder Windows kunnen werken. Wilt u echt alle mogelijkheden van Windows benutten, bijvoorbeeld voor het spelen van zware spellen, dan is een aparte installatie van Windows een betere optie. Met Boot Camp installeert u Windows náást Mac OS X en wordt een van de twee geladen wanneer u uw Mac start. Deze methode is en iets omslachtiger dan virtualisatie.